Loading...
error_text
پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله العظمی صانعی :: کتابخانه فارسی
اندازه قلم
۱  ۲  ۳ 
بارگزاری مجدد   
پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله العظمی صانعی :: معناى لغوى خُلع

معناى لغوى خُلع

واژه خُلع به معناى نَزع و كندن است. صاحب القاموس مى گويد:

الخلع، كالمنع: النزع... و بالضم: طلاق المرأة ببذل منها او من غيرها;[1]خلع به معناى كندن است و مراد از آن، طلاق دادن زن [به وسيله مرد ]در ازاى مالى است كه زن از [مال ]خود يا [مال ]غير خود به مرد پرداخت مى كند.

الصحاح[2] نيز، خلع را با همين عبارت معنا كرده است.

فيومى در المصباح نيز گفته است:

خلعت: النعل و غيره(خلعاً) نزعته، و (خالعت) المرأة زوجها (مخالعة) اذا افتدت منه و طلقها على الفديه (فخلعها) هو (خلعاً). و الاسم (الخلع) بالضم، و هو استعارة من خلع اللباس لأن كل واحد منهما لباس للآخر، فاذا فعلا ذلك فكأن كل واحد نزع لباسه عنه;[3]

خلع كفش و غير كفش، يعنى كندن آن و خلع كردن زن، خلع مرد به هنگامى است كه مرد فديه اى از زن مى گيرد و او را طلاق مى دهد. و خلع، استعاره از كندن لباس است; چرا كه هر كدام از زوجين لباس يك ديگرند: (... هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَأَنْتُمْ لِبَاسٌ لَهُنَّ...).[4]به اين طريق، هر كدام از زوجين لباس بودن براى يكديگر را از خود جدا مى كنند.

--------------------------------------------------------------------------------

[1]. القاموس المحيط، ص 642.

[2]. الصحاح، ج 2، ص 934.

[3]. المصباح المنير، ج 1، ص 178.

[4]. سوره بقره، آيه 187.

عنوان بعدیعنوان قبلی




کلیه حقوق این اثر متعلق به پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله العظمی صانعی می باشد.
منبع: http://saanei.org